Koniec ery „pracy w jednej firmie do emerytury”
Wtorkowy poranek na polskim rynku pracy to obraz dynamicznych zmian, których głównym motorem jest pokolenie Z (osoby urodzone po 1995 roku). Dzisiejsze dane z portali rekrutacyjnych wskazują, że młodzi Polacy zmieniają pracę średnio co 18 miesięcy. O przyczynach tego zjawiska rozmawiamy z prof. Elżbietą Nowak, socjologiem pracy z Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Priorytety: Dobrostan ponad prestiż
Według prof. Nowak, młode pokolenie w Warszawie czy Poznaniu zupełnie inaczej definiuje sukces niż ich rodzice. „Dla pokolenia Z stabilizacja nie oznacza już umowy na czas nieokreślony, ale zdolność do szybkiej adaptacji i dbanie o własne zdrowie psychiczne” – tłumaczy ekspertka. Wyścig szczurów i praca po godzinach w korporacjach stają się anachronizmem. Młodzi wolą elastyczne formy zatrudnienia, które pozwalają im na realizację pasji lub podróże.
Wpływ na polski biznes
Pracodawcy w całej Polsce, od małych firm w Rzeszowie po gigantów technologicznych we Wrocławiu, muszą dostosować się do tych wymagań. Brak elastyczności oznacza dziś dla firmy „śmierć rekrutacyjną”. Firmy wprowadzają czterodniowy tydzień pracy lub nielimitowane urlopy, by przyciągnąć talenty. Prof. Nowak zaznacza, że to podejście wymusza na polskim biznesie większą efektywność i odejście od „zarządzania przez kontrolę” na rzecz „zarządzania przez zaufanie”.
Co przyniesie przyszłość?
Czy to zjawisko jest trwałe? Socjologowie uważają, że tak. Pokolenie Z dorastało w świecie globalnego kryzysu i pandemii, co nauczyło ich, że nic nie jest dane raz na zawsze. W związku z tym inwestują w „portfolio umiejętności” zamiast w „lojalność wobec marki”. Choć dla wielu starszych menedżerów jest to niezrozumiałe, ta zmiana paradygmatu może w dłuższej perspektywie uczynić polską gospodarkę bardziej innowacyjną i odporną na kryzysy.
